House in Geri

Architects: Κωνσταντίνος Κωνσταντή
Location: Γέρι, Λευκωσία
Year: 2013
Interior: M.O.B. Interior Architects
Images: Χρίστος Παπαντωνίου

Η επανεξερεύνηση του χώρου της καθημερινότητας προέκυψε ως ανάγκη λόγω της ιδιαίτερης προσέγγισης του πελάτη σε ένα δικό του τρόπο ζωής σε συνδυασμό με μια πολύ προσωπική αίσθηση του γούστου. Κατά συνέπεια το τελικό αποτέλεσμα αποτελεί -λειτουργικά και αισθητικά- μια άμεση προέκταση του σώματος του ενοίκου καθώς αυτός βιώνει τον χώρο μέσα από τη διάρκεια της μέρας. Ακριβώς όπως ένα καλοραμμένο κοστούμι, δύσκολα θα μπορούσε κάποιος άλλος να «φορέσει τον χώρο» και να υπάρξει μέσα σε αυτόν χωρίς να κάνει τους απαραίτητους συμβιβασμούς μέσα του.

Σε επίπεδο ισογείου επιδιώκεται μια ενοποίηση του εσωτερικού με τον εξωτερικό χώρο, με το καθιστικό μεταβάλλεται σε χώρο ενός ρευστού σκηνικού, ενώ κεντρική θέαση αποτελεί η αυλή που εκτυλίσσεται γύρω του. Διαχωρισμός των δυο γίνεται μόνο από τα υαλοπετάσματα. Έτσι ικανοποιείται ένα βασικό συναίσθημα του ιδιοκτήτη: αυτό της ελευθερίας.

Αντιθέτως, σε μια διαφορετική ανάγνωση της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, το κτήριο γίνεται εσωστρεφές σε σχέση με το δημόσιο, θέτοντας πολύ σαφή όρια με τον δρόμο. Τα επίπεδα διαχωρισμού από ένα εξωτερικό παρατηρητή αποτελούνται τόσο από οπτικά όσο και κινησιολογικά φίλτρα, τη στιγμή που επιτρέπονται στον ένοικο ελεγχόμενες ματιές προς το εξωτερικό μέσα από στρατηγικά τοποθετημένα ανοίγματα. Η είσοδος σχεδόν αποκρύπτεται, ενώ για να καταλήξει κάποιος σε αυτήν περνά πάνω από μια γέφυρα, σε μια αλληγορία της τάφρου των κάστρων, εντείνοντας την αίσθηση της ιδιωτικής φύσης του χώρου.

Αγνοώντας στερεότυπα του σχεδιασμού του «μέσου κυπριακού σπιτιού» (π.χ. καθιστικό επίσημο και καθιστικό καθημερινής χρήσης), το ισόγειο γίνεται προέκταση του σώματος του ιδιοκτήτη καθώς αυτός ζει και καταλαμβάνει το χώρο του. Τέλος, η ίδια η μορφή του κτηρίου, το «πρόσωπο» που αντικρίζει ο εξωτερικός παρατηρητής γίνεται ένα πορτρέτο του ψυχισμού του ιδιοκτήτη του. Ιδιαίτερο και μοναδικό όπως οι συνθήκες που το υπαγόρευσαν. Προϊόν ενός εξαιρετικά γόνιμου διαλόγου μεταξύ Αρχιτέκτονα και πελάτη.